انتخاب بین بازنویسی و نوسازی تدریجی باید پس از ممیزی کد، معماری، داده، امنیت و هزینه تغییر انجام شود؛ بازنویسی کامل همیشه بهترین پاسخ نیست.
نشانههای نیاز به نوسازی
- هر تغییر کوچک باعث خطای بخشهای دیگر میشود.
- استقرار پرریسک و بازگشت نسخه دشوار است.
- فناوری یا وابستگیها پشتیبانی امنیتی ندارند.
- دانش سامانه فقط نزد چند نفر باقی مانده است.
- گزارشگیری و اتصال به سرویسهای جدید دشوار است.
سه مسیر اصلی
بهسازی: اصلاح نقاط پرریسک بدون تغییر بنیادین. نوسازی تدریجی: جداکردن بخشها و جایگزینی مرحلهای. بازنویسی: ساخت سامانه جدید و برنامه مهاجرت کامل. هر مسیر هزینه و ریسک متفاوتی دارد.
چرا بازنویسی کامل خطرناک است؟
سامانه قدیمی اغلب سالها قانون کسبوکار پنهان دارد. اگر این قوانین فقط از روی ظاهر بازسازی شوند، استثناهای مهم از دست میروند. همچنین پروژه جدید ممکن است مدت زیادی بدون ارزش عملیاتی باقی بماند و مهاجرت نهایی به یک رویداد پرریسک تبدیل شود.
ممیزی فنی چه چیزهایی را بررسی میکند؟
- ساختار کد، پوشش تست و وابستگیها.
- پایگاه داده، کیفیت اطلاعات و مسیر مهاجرت.
- امنیت، ثبت رخداد و مدیریت دسترسی.
- کارایی، مقیاس و نقاط شکست.
- فرآیند استقرار، مانیتورینگ و بازیابی.
پیشنهاد تصمیمگیری
ابتدا جریانهای حیاتی و پرهزینه را مشخص کنید. یک بخش با مرز روشن را برای آزمایش معماری جدید انتخاب کنید و عملکرد، سرعت تغییر و ریسک آن را بسنجید. نتیجه این مرحله باید مبنای نقشه راه باشد، نه علاقه به یک فناوری تازه.
پرسشهای متداول
آیا میتوان هنگام نوسازی سرویس را فعال نگه داشت؟
در نوسازی مرحلهای معمولاً امکان همزیستی نسخه قدیم و جدید با برنامه همگامسازی داده وجود دارد.
اولین خروجی ممیزی چیست؟
نقشه ریسک، گزینههای فنی، اولویت اصلاح و برآورد مرحلهای.
